Podium


Column Joost Nijsen


action-athletes-black-and-white-802861.jpg

IN HET SPEL


Joost Nijsen 23-10-2018

Het is zover. Alle ballen zijn in het spel. Alle weddenschappen zijn gesloten. Alle kaarten geschud. Alle boeken die we voor dit najaar aankondigden zijn gedrukt, gedistribueerd, rondgestuurd. Zondag sloten we een kleine marathon aan feestelijke ten-doop-houdingen af met een mooie presentatie in een bovenzaaltje van Kapitein Zeppos, waar we Martine de Jong te midden van haar dierbaren even luidkeels als oprecht prezen voor haar tweede roman, De aanloopman. Een vernuftig geplotte, glashelder geschreven roman gesitueerd tegen het decor van de Groninger gasbel, met personages en verwikkelingen die doen verlangen naar een Netflix-serie gebaseerd op dit boek. Maar eerst maar eens het woord aan de lezers.

Martine kwam met anderen uit het gouden team achter Zondag met Lubach net terug uit New York, met een jetlag die ze kundig verborg, dan wel razendsnel verwerkt had. Het tekent deze schrijfster, die haar roman naast haar werk wist te schrijven bij dageraad, haar kinderen nog in bed. Zo schreef J.K. Rowling ook haar eerste Pottertjes. Een gelukkige match van inspiratie en transpiratie.

Eerder die week ontvingen we Niki Segnit, die na de evergreen De smaakbijbel een culinair meesterwerk schreef, hier Kookbijbel genaamd (in het Engels: Lateral Cooking – vertaal dat maar eens). En nog weer een paar dagen eerder las Tosca Niterink in Ruigoord voor uit haar hysterisch grappige reisverhalen, De poncho must go on. (Het trailertje werd in een mum van tijd tienduizend keer bekeken.)

Eerder dit najaar lanceerden we de als altijd hoogst informatieve en onderhoudende wijngids van Nicolaas Klei, De lekkerste omfietswijnen 2019, Merel Thie’s onweerstaanbare mensentype-boekje Vaste gasten en Alex Boogers’ Lang leve de lezer, een bezielde ode aan de lezer en een oproep aan de literatuurindustrie. En het tweede boek van Georgina Verbaan, Iets om naar uit te kijken. Wie haar nog steeds ziet als een actrice die klaarblijkelijk ook wel eens schrijft, heeft niet opgelet.

Johan Harstad kwam op Crossing Border zijn Europese Literatuurprijs in ontvangst nemen voor zijn briljante baksteen Max, Mischa & het Tet-offensief, en kwam vorig weekend nog even langs voor optredens elders in Nederland, waarbij hij ook veel aandacht kreeg voor zijn hilarische pastiche op het detectivegenre en literatuurwetenschap, Heterdaad. Een eerste, uitstekende bespreking verscheen in Trouw.

Wie bij dit alles voor bijzonder nieuw leesvoer niks van zijn gading vindt, vermake zich deze winter of later hopelijk met een visueel en verbaal zeer geestig boekje van Arno Kantelberg, De stijl van de schrijver, over de garderobe van bijzonder geklede Nederlandse auteurs. Te frivool? We gaven ook een dijk van een roman uit van de Duitse topauteur Uwe Timm (Icarië), een stijlvirtuoos debuut van de Vlaamse schrijfster Caro Van Thuyne (Wij, het schuim), en liefst twee inmiddels alom geprezen gedichtenbundels, van Ingmar Heytze (Ik wilde je iets moois vertellen) en Willem Thies (Na het paringsritueel).

Ondertussen werken wij aan de voorbereidingen van het voorjaar, in het geruststellende besef dat u voor de komende maanden in elke boekhandel voor al onze najaarsboeken terecht kunt.