Uitgeverij Podium


Nieuws

1Wagner_Jan_-_c_Villa_Massimo_slash_Alberto_Novelli_.JPG
20-06-2017

Dichter Jan Wagner wint prestigieuze Georg-Büchner-Prijs

De prestigieuze Georg-Büchner-Prijs gaat dit jaar naar de Duitse dichter Jan Wagner. Dat maakte de Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung zojuist bekend. Podium publiceerde vorig jaar zijn bundel Regentonvariaties, in een virtuoze vertaling door Ria van Hengel (eerder bekroond met de Martinus Nijhoff Prijs). De jury roemde Wagners ‘levendige taalspel, meesterlijke vormbeheersing, sensuele muzikaliteit en de intellectuele zeggingskracht die uitgaat van zijn gedichten’.

 

De Georg-Büchner-Prijs is de belangrijkste literatuurprijs in Duitsland. De prijs werd in 1923 in het leven geroepen ter bekroning van allerlei soorten kunstenaars, en wordt sinds 1951 - door de Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung – uitsluitend uitgereikt aan schrijvers en dichters. De prijs, waar een bedrag van 50.000 euro aan verbonden is, wordt op 28 oktober officieel aan Jan Wagner overhandigd. Literaire kanonnen als Günter Grass, Elias Canetti, Heinrich Böll en Elfriede Jelinek wonnen de prijs in het verleden.

 

Jan Wagner (1971) won eerder als eerste dichter ooit de prestigieuze Preis der Leipziger Buchmesse voor zijn bundel Regentonvariaties, die lovend werd ontvangen. Zo gaf Maria Barnas de bundel 5 sterren in de Volkskrant: ‘Meer nog dan de natuur viert Wagner met Regentonvariaties de taal die hij ter beschikking heeft om deze te benoemen en op te roepen, met woorden als 'zevenblad, sluipgeer, vlier en tulpenstralen'. Virtuoos spelend met vorm en klank, zet hij de natuur naar zijn hand en stoot deze net zo gemakkelijk weer af, want onder de oppervlakte heerst steeds een onafwendbare dreiging.’

Column Joost Nijsen

  • Van_Aalten_column.jpg

    Auteur van de wereld

    02-10-2020 -

    Thomas van Aalten was 21 toen hij succesvol debuteerde met de roman Sneeuwbeeld (2000). Ik was toen 42, net zo oud als Thomas nu, en net een paar jaar bezig met Podium. Al een jaar later kwam zijn tweede roman, Tupelo. De achteraf ook weer piepjonge redacteur Tom Harmsen, nog altijd een goede vriend, bouwde een goede band met Thomas op en ‘nam hem mee’ naar Ambo Anthos. Later werd Tom uitgever bij L.J. Veen (en aansluitend Luitingh-Sijthoff), waarop Thomas verkaste naar Nieuw Amsterdam, waar hij verschillende boeken publiceerde, tot hij bedacht terug te willen keren op zijn eerste nest. Vereerd!