Podium


Nieuws

HM_foto.jpg
30-05-2016

Hollands Maandblad beurzen 2016 uitgereikt

De jonge schrijvers Erik Wietse Rietkerk (1985), Daniëlle van Versendaal (1982) en Pieter Kranenborg (1994) zijn onderscheiden met de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurzen 2015/2016  ter waarde van elk € 1000,-. De drie laureaten kregen de prijzen uitgereikt tijdens het jaarlijkse Hollands Maandblad-literatuurfeest in Amsterdam.

 

Alle drie de beurswinnaars debuteerden met hun literaire werk in jaargang 2015 van Hollands Maandblad (dat onder redactie staat van Bastiaan Bommeljé), dat sinds 1 januari van dit jaar wordt uitgegeven door Uitgeverij Podium te Amsterdam en door het Letterenfonds en Prins Bernhard Cultuurfonds werd aangewezen voor subsidiëring als een der vier beste literair tijdschriften van Nederland.

 

Erik Wietse Rietkerk werd door de jury bekroond voor zijn veelzijdige proza waarin hij ‘de fundamentele onpeilbaarheid der dingen verwoord’. Neurowetenschapster Daniëlle van Versendaal kreeg de prijs vanwege haar verhalen ‘waarin het bestaan wordt ontrafeld als een doolhof waarin de enige uitgang richting labyrint voert’. Pieter Kranenborg werd onderscheiden voor zijn ‘verbluffende beheersing van toon en timbre’ in zijn literaire debuut.

 

Eerdere laureaten van de Hollands Maandblad Beurzen waren o.a. Kira Wuck, Philip Huff, Bregje Hofstede, Vrouwkje Tuinman, Anke Scheeren en Marieke Rijneveld.

 

Hollands Maandblad is het grootste zelfstandige literaire tijdschrift van Nederland en werd in 1959 opgericht door K.L. Poll. Tot de medewerkers behoren o.m. Philip Huff, J.M.A. Biesheuvel, Arnon Grunberg, Kira Wuck, Eva Gerlach, H.L. Wesseling, Marieke Rijneveld en Maarten ’t Hart.

 

Klik om het persbericht en juryrapport in pdf te lezen.

Column Joost Nijsen

  • Banner_Giphart.jpg

    Lieve meisjes

    26-09-2016 -

    Een uitgever kan zich eigenlijk niet veroorloven een recensie te recenseren. Is hij er doorgaans al niet voor opgeleid, een grotere hindernis vormt het besef, dat de uitgever die een criticus tegen de haren instrijkt, het risico loopt dat een volgend boek van die auteur of van een andere auteur uit zijn fonds, door diezelfde recensent, of het orgaan waarvoor hij of zij werkzaam is, bovengemiddeld kritisch wordt beschouwd.

    Bovendien, smaken verschillen, meningen lopen uiteen. Critici zijn het zelden roerend eens.