Podium


Nieuws

vvh9789057597527.jpg
25-04-2016

Ik was een van hen van Maarten Zeegers direct toe aan herdruk

Het boek van Maarten Zeegers is nog maar net verschenen, of er is al een herdruk in de maak. Het afgelopen weekend besteedden diverse media aandacht aan Ik was een van hen. Zo werd Zeegers geïnterviewd bij o.a. Pauw, Met Het Oog Op Morgen, en verschenen er interviews in NRC Handelsblad en de Volkskrant. Ook werd het boek besproken bij Argos en in het Mediaforum, de rubriek in het programma De Ochtend. De tweede druk verschijnt in de loop van deze week.

 

Reacties uit de pers:

'Een beklemmend boek. (...) Heel mooi gedaan.'

Jeroen Pauw in Pauw

 

'Interessant en belangwekkend boek.'

Argos

 

'Journalistiek relevant.'

Margriet Brandsma in het Mediaforum in De Ochtend

 

'Dit is het echte werk!'

Joris Luyendijk

 

Over Ik was een van hen:

In 2013 verhuist Maarten Zeegers met zijn Syrische vrouw Sarah naar de Haagse wijk Transvaal. In deze buurt is driekwart van de inwoners moslim, en is hij degene die moet zien te integreren.

Al snel blijkt dat Zeegers niet welkom is in de gesloten gemeenschappen. Hij ziet maar één mogelijkheid: zichzelf voordoen als moslim. Zijn nieuwe identiteit opent een wereld waarin maar weinig Nederlanders thuis zijn. Van dichtbij ziet hij een rituele geseling, hij laat een duivel uitdrijven en trekt twee maanden op met een Syrië-ganger. Zijn stappen worden zelfs gevolgd door de aivd. Op het moment dat hij zich dreigt te verliezen in zijn dubbelleven, verandert zijn wijk in een oorlogsgebied.

Ik was een van hen is een onthullend en onontbeerlijk verslag voor iedereen die wil weten wat er speelt in het ‘Nederlandse Molenbeek’.

 

Maarten Zeegers (1982) schreef Wij zijn Arabieren over zijn tijd in Syrië. Het boek werd genomineerd voor de Dick Scherpenzeel Prijs en de Bob den Uyl Prijs. Hij publiceert regelmatig in NRC Handelsblad en de Volkskrant.

Column Joost Nijsen

  • Banner_Giphart.jpg

    Lieve meisjes

    26-09-2016 -

    Een uitgever kan zich eigenlijk niet veroorloven een recensie te recenseren. Is hij er doorgaans al niet voor opgeleid, een grotere hindernis vormt het besef, dat de uitgever die een criticus tegen de haren instrijkt, het risico loopt dat een volgend boek van die auteur of van een andere auteur uit zijn fonds, door diezelfde recensent, of het orgaan waarvoor hij of zij werkzaam is, bovengemiddeld kritisch wordt beschouwd.

    Bovendien, smaken verschillen, meningen lopen uiteen. Critici zijn het zelden roerend eens.