Podium


Nieuws

xBreyten_Brytenbach_Keke_Keukelaar_4692z-464x492.jpg
23-10-2014

Eredoctoraat voor Breyten Breytenbach

Dichter Breyten Breytenbach zal op woensdag 3 december 2014 de titel van doctor honoris causa van de Universiteit Gent ontvangen. Naar aanleiding van de twintigste verjaardag van de eerste democratische verkiezingen in Zuid-Afrika en uit waardering voor het eigenzinnige kunstenaarschap en het sociaalkritische engagement wordt hem deze titel toegewezen.

 

Breyten Breytenbach (Zuid-Afrika, 1939) is een veelvuldig bekroond dichter, prozaïst en beeldend kunstenaar. In 1962 vestigde hij zich in Parijs, waar hij twee jaar later als dichter debuteerde en zich als schilder verder ontwikkelde. Bij een bezoek aan zijn geboorteland in 1975 werd hij gearresteerd wegens ‘politiek terrorisme’. Over zijn zeven jaar durende gevangenschap schreef hij zijn roman De ware bekentenissen van een witte terrorist (1984).

 

In 2008 ontving Breyten Breytenbach De Hans Berghuisstok voor Poëzie en de Hertzog-prijs 2008, de meest prestigieuze literaire prijs van Zuid-Afrika. De Hertzog-prijs werd hem toegekend voor Die windvanger.

 

In 2009 kreeg Breyten Breytenbach de eervolle Max Jacob Prize voor zijn poëzie.

Tot zijn rijke oeuvre behoren Sporen van een kameleon, Denkend Vuur, De ongedanste dans, Met andere woorden en Lady One: 99 liefdesgedigte. In 2006 verscheen bij uitgeverij Podium zijn schrijversboek Intieme vreemde, deel één van het vierluik ‘The Middle World Quartet’.

Het tweede deel van dit vierluik, Woordvogel, verscheen in 2008, het derde deel, Berichten uit de Middenwereld, in 2010. In 2007 verscheen daarnaast Windvanger, een royale keuze uit zijn oude en nieuwe gedichten.

Breytenbach verdeelt zijn tijd over Europa, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten en doceert op diverse universiteiten.

 

Lees hier een mooi profiel van Breyten Breytenbach uit de Poëziekrant van oktober 2014.

Column Joost Nijsen

  • Banner_Giphart.jpg

    Lieve meisjes

    26-09-2016 -

    Een uitgever kan zich eigenlijk niet veroorloven een recensie te recenseren. Is hij er doorgaans al niet voor opgeleid, een grotere hindernis vormt het besef, dat de uitgever die een criticus tegen de haren instrijkt, het risico loopt dat een volgend boek van die auteur of van een andere auteur uit zijn fonds, door diezelfde recensent, of het orgaan waarvoor hij of zij werkzaam is, bovengemiddeld kritisch wordt beschouwd.

    Bovendien, smaken verschillen, meningen lopen uiteen. Critici zijn het zelden roerend eens.