Podium


Nieuws

Marie, Sylvie (klein).jpg
28-12-2011

Sylvie Marie genomineerd voor de Herman De Coninck Prijs 2012

Maandag 12 december werden de vijf genomineerden voor de Herman De Coninckprijs 2012 bekendgemaakt. De Herman De Coninckprijs is de prijs voor de beste Vlaamse dichtbundel en wordt in 2012 voor de zesde keer uitgereikt.

De jury, onder voorzitterschap van Toon Horsten, nomineerde de volgende vijf bundels:
Toen je me ten huwelijk vroeg – Sylvie Marie
De bloedplek – Paul Demets
Hemelsblauw – Jan Lauwereyns
Ezelskaakbeen – Peter Ghyssaert
Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen – Leonard Nolens

Over Toen je me ten huwelijk vroeg schreef de jury:
‘Sylvie Marie schrijft poëzie voor lezers. Voor veel lezers. In Toen je me ten huwelijk vroeg probeert ze op een lichtvoetige manier, zoals Herman De Coninck dat deed in zijn eerste bundels, met beeldspraak en taal vat te krijgen op de grote vraagstukken van het leven, die zich vaak in heel kleine, alledaagse dingen manifesteren. Haar poëzie is geen poëzie van grote retoriek, ronkende theorieën of brede gebaren. Nee, het gaat telkens om kleine, aarzelende pogingen om de dingen des levens zo te verwoorden dat je er als lezer anders naar gaat kijken. Maries dichterschap is dan ook niet getormenteerd, ze zoekt diepte veeleer aan de oppervlakte. Daar komt ze soms tot grote inzichten, op andere momenten kan ze alleen maar vaststellen dat ze het ook niet weet. Zoals wij allemaal. En dat alles op een heel heldere en toegankelijke manier geformuleerd.

Meer informatie over de poëzie van Sylvie Marie vindt u hier.

Op Gedichtendag, donderdag 26 januari 2012, wordt de Herman De Coninckprijs uitgereikt met de steun van de Provincie Antwerpen in de Antwerpse Arenbergschouwburg in een poëzieprogramma met Helmut Lotti.

Column Joost Nijsen

  • Banner_Giphart.jpg

    Lieve meisjes

    26-09-2016 -

    Een uitgever kan zich eigenlijk niet veroorloven een recensie te recenseren. Is hij er doorgaans al niet voor opgeleid, een grotere hindernis vormt het besef, dat de uitgever die een criticus tegen de haren instrijkt, het risico loopt dat een volgend boek van die auteur of van een andere auteur uit zijn fonds, door diezelfde recensent, of het orgaan waarvoor hij of zij werkzaam is, bovengemiddeld kritisch wordt beschouwd.

    Bovendien, smaken verschillen, meningen lopen uiteen. Critici zijn het zelden roerend eens.