Podium


Nieuws

Aarsman, Hans (klein).JPG
28-09-2011

Hans Aarsman wint Hendrik de Vriesprijs

De Hendrik de Vriesprijs gaat dit jaar naar schrijver en fotograaf Hans Aarsman. Aarsman schuift geregeld aan bij De Wereld Draait Door en schrijft stukken voor onder andere de Volkskrant, PhotoQ en Fieldeye. Zijn columns uit de Volkskrant zijn door uitgeverij Podium gebundeld in Ik zie ik zie. Vanaf februari 2012 staat hij in het theater met zijn voorstelling De Aarsman Projectie en in diezelfde periode verschijnt ook zijn nieuwe boek De fotodetective. In De fotodetective  onderzoekt Aarsman aan de hand van foto’s het verschil tussen kijken en zien, met als leidraad zijn eigen ontwikkeling van fotograaf tot beschouwer. Meer informatie over zijn boeken is hier te vinden.

De jury roemt Aarsman om zijn opmerkelijk dubbeltalent: ‘Behalve met fotografie houdt Aarsman zich ook bezig met schrijven, en hij schrijft geweldig goed. In feite is zijn werk een effectieve vorm van cultuur- en kunstkritiek, gericht tegen de hype van de fotografie, en tegen consumentisme. Noties van originaliteit en signatuur zijn hem vreemd. Hij vindt wat hij zoekt op straat, en daarmee zet hij zijn publiek (kijkers én lezers) ertoe aan om minder doelgericht, maar met een meer onbevangen, avontuurlijke blik, naar de omringende wereld te kijken. En naar het werk van anderen: zo stelde hij tentoonstellingen samen die het volle licht op de talenten van andere fotografen moesten laten vallen.’

De Hendrik de Vriesprijs werd in 1946 ingesteld ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van de Groningse dichter Hendrik de Vries, die de prijs als eerste winnaar in ontvangst mocht nemen. Vervolgens werd de prijs onder andere uitgereikt aan Toon Tellegen, Jan Wolkers en C.O. Jellema.

Hans Aarsman ontvangt de prijs op donderdag 6 oktober in het Grand Theatre te Groningen. Op deze avond zal hij ook een avondvullende lezing verzorgen over fotografie.

Column Joost Nijsen

  • Banner_Giphart.jpg

    Lieve meisjes

    26-09-2016 -

    Een uitgever kan zich eigenlijk niet veroorloven een recensie te recenseren. Is hij er doorgaans al niet voor opgeleid, een grotere hindernis vormt het besef, dat de uitgever die een criticus tegen de haren instrijkt, het risico loopt dat een volgend boek van die auteur of van een andere auteur uit zijn fonds, door diezelfde recensent, of het orgaan waarvoor hij of zij werkzaam is, bovengemiddeld kritisch wordt beschouwd.

    Bovendien, smaken verschillen, meningen lopen uiteen. Critici zijn het zelden roerend eens.